|
De
talking-stick is al eeuwen lang door vele Indiaanse stammen als
slechts een middel voor onpartijdig verhoor gebruikt. De
talking-stick werd gewoonlijk in Raad cirkels gebruikt om te
duiden wie het recht had te spreken. Wanneer er zich serieuze
kwesties voor de Raad aandiende, nam de leidende oudere de
talking-stick en startte de discussie. Als hij dan klaar was met
wat hij wilde zeggen bood hij de talking-stick aan en om het
even wie dan wenste na hem te spreken kon de talking-stick nemen.
Op deze manier werd de stok van een individu tot een andere
voorbijgegaan tot iedereen die wenste te spreken dit had gedaan.
De stok werd daarna terug gegeven aan de leidende oudere om de
goede orde te bewaken.
Zo ook
gingen de Indianen bijvoorbeeld pas op bizonjacht nadat ze al
hun twijfels in een kring in de TIPI (tent) met elkaar hadden
gedeeld: hoe groot is het gebied? Hoe gedragen we ons in het
gebied van de bizon? Kan ik op jou, kun jij op mij rekenen? Wat
zijn jouw en mijn sterke en zwakke punten? Dan pas ben je immers
sterk als team, dan pas kun je met gerust hart en krachtig
gemoed de uitdaging aangaan.
Sommige
stammen gebruikten een talking feather (praat veer) in plaats
van een talking stick. Andere stammen gebruikte een vredespijp,
een ‘Wampum’ riem, een heilige schaal of sommige andere
voorwerpen waardoor zij konden duiden wie het recht van spreken
had. Wat dan ook het voorwerp is, het draagt respect voor
vrijheid van meningsuiting en verzekert de spreker dat hij of
zij de vrijheid en macht heeft te zeggen wat in zijn of haar
hart leeft, zonder angst van represaille of vernedering.
Om het
even wie de talking-stick in zijn of haar handen heeft, heeft de
heilige macht van woorden. Enkel hij of zij kan spreken terwijl
hij de stok vasthoudt; de andere raadsleden moeten stil blijven.
De adelaar veer die aan de talking stick geknoopt is geeft aan
hem de moed en wijsheid om eerlijk en wijs te spreken. Het
konijn bont op het einde van de stok herinnert hem die zijn
woorden van zijn hart komen en dienen zacht en warm te zijn. De
blauwe steen zal hem dat herinneren dat de Geweldige Geest het
bericht van zijn hart evenals de woorden hoort die hij spreekt.
De schaal, regenboogkleurig en altijd veranderend, herinnert hem
dat alle creaties veranderen: de dagen, de seizoenen, de jaren
en mensen en toestanden veranderen ook. De vier kleuren van de
kralen: geel voor de zonsopgang (oosten), rood voor de
zonsondergang (westen), wit voor de sneeuw (noorden) en zwart
voor de aarde (zuiden); zijn symbolisch voor de machten van het
heelal welke hij in zijn handen heeft om zo te spreken wat in
zijn hart is. Gehecht aan de stok zijn draden van haar van de
geweldige buffel. Hij die spreekt zal dit doen met de macht en
kracht van dit geweldige dier.
Volgens de
Indianen dient de spreker echter niet te vergeten dat hij binnen
zichzelf een heilige vonk van de Geweldige Geest draagt en dat
hij daarom ook heilig is. Indien de spreker voelt dat hij de
talking-stick niet kan eren met zijn woorden, hij dient af te
zien van spreken zodat hij zichzelf niet belachelijk maakt.
Wanneer hij weer opnieuw in controle is van zijn woorden, zal
hem de talking-stick teruggegeven worden. |
