|
Enkele ervaringen
(namen zijn fictief)
Dialoog
inspiratie avond 18-03-2010
Op deze donderdagavond lieten we de deelnemers een
filmpje op Youtube zien als aftrap van de avond. De
Australiër Nick Vujicic is een wereldberoemde
evangelist zonder armen en benen. Hij heeft alleen
een “little drumstick” als voet zoals hij zelf zegt,
want zijn hond verward het nogal eens met een
kippenpootje. Nick is een bijzonder persoon.
Positief als hij is maakt hij grapjes over zijn
uiterlijk. Zo wilde hij zich graag eens onder de
ketchup smeren en dan uit het water komen en
“Krokodillen” brullen. Nick heeft naast zijn grapjes
een krachtige religieuze boodschap: "God" staat
boven je omstandigheden!
Het filmpje geeft aan dat als je echt iets wil en
passie toont dan kun je het ook. We zijn afgetrapt
met de vraag waar krijg jij passie van in je privé
of op het werk. Uiteraard leverde dit weer veel
verschillende mooie verhalen op, waarbij het iedere
keer weer boeiend is hoe divers wij mensen zijn. Nadat
de talking stick een tweetal keer was rondgegaan
hebben we even gepauzeerd. Na de pauze hebben we een
meditatie gedaan, wat we proberen een rustmoment te
laten zijn. Het bleek dat met name de nieuwe
deelnemers veel gedachtes in hun hoofd hadden bij de
meditatie en van rust geen sprake was.
Vervolgens hebben we een 1 op 1 dialoog gedaan.
Eenieder koos een metgezel en ging 10 minuten
dialoog aan met zijn/haar metgezel. Vervolgens was
de andere persoon aan de beurt. Vooraf lijkt 10
minuten erg veel en schrikt deelnemers vaak af,
echter praktijk leert dat 10 minuten praten of juist
luisteren voorbij vliegen. Ook merkte men dat je
dieper bij jezelf gaat in zo'n 1 op 1 dialoog. Voor
een deelnemer waren de 10 minuten zelfs te kort en
voeg of het verhaal nog even afgemaakt mocht worden,
terwijl deze persoon vooraf het hardste riep dat de
10 minuten niet volgepraat zouden worden. Mooie aan
deze vorm is dat deelnemers dieper bij zichzelf gaan
en onbewust veel persoonlijker worden. Er worden
zaken verteld die mensen echt raken en bezighouden,
zaken waar ze enorm van houden. Dit sloot
uiteindelijk goed aan bij het thema van de avond:
Passie.
Tot slot hebben we nog archetype kaartjes getrokken
waar (toeval of niet) toch wel erg rake types bij
zaten voor eenieder. We trokken types als advocaat,
bemiddelaar, Don Juan, magisch kind etc. Uitleg
archetypen: Het collectieve onbewuste bestaat
volgens psycholoog Jung uit beelden die we geërfd
hebben van onze voorouders. Net zoals we fysiek zijn
opgenomen in het evolutieproces, zo evolueert ook de
'soort' mens verder, en dragen we via onze genen de
ervaringen van ons voorgeslacht over aan de volgende
generatie. Op die manier zouden we dus niet alleen
fysieke kenmerken (haarkleur) en karakterkenmerken (driftig
of rustig persoon) erven, maar ook de
overlevingsmechanismen van onze voorouders. Via onze
genen worden de overlevingsmechanismen doorgegeven
die onze voorouders geholpen hebben om zich staande
te houden in het leven; we erven de mechanismen die
dienden om te overleven in de struggle for life, en
die leidden tot de survival of the fittest. M.a.w.:
we erven gedragsmogelijkheden die onze voorouders in
staat stelden om succesvol te overleven. Die
mechanismen zitten dus al als mogelijkheden in onze
genen op het moment dat we geboren worden. Waar
bestaan die overgeërfde gedragsmogelijkheden dan uit?
Het zijn krachtige beelden die zich in ons
collectieve onbewuste bevinden. Collectief, d.w.z.
dat dit geen individuele mogelijkheden zijn, maar
dat dit mogelijkheden, krachten zijn die we als
menselijke soort in ons dragen. De inhouden van het
collectieve onbewuste worden door Jung 'archetypen'
genoemd.
Op het einde deden we nog een rondje om te polsen hoe de
deelnemers de avond ervaren hebben. Voor de nieuwelingen
was het toch wel verrassend wat zo'n avond met hun doet
en het verrastte hen in positieve zin wat het met hen
deed en hoe zo'n avond tot stand komt. Als conclusie
kunnen we toch weer stellen dat het een mooie,
enerverende avond was. We besloten de avond met een
drankje en nog wat gezellig nakletsen.
Nog enkele reacties van deelnemers:
"De dialoogavond is iedere keer weer bijzonder om mee
te maken. Geen één avond is hetzelfde."
"Ik verbaas me wat het bij je losmaakt."
"Ik ben er volgende keer weer bij en neem zeker vrienden
mee. "
"Had niet gedacht dat ik dit zou vertellen, maar het
voelt wel heel erg goed. "
"Deze avonden geven mij altijd weer energie en ik voel
verbondenheid, iets wat ik andere mensen niet uitgelegd
krijg."
Dialoog
inspiratie avond 24-09-2009
Op deze donderdagavond hadden we als thema: Oordelen. Over
alles wat we zien hebben we onze mening klaar: "Die lamp
vind ik lelijk, die jongen is een nerd". Het lijkt wel
of iedereen zijn mening niet onder stoelen of banken
steekt: "Ik vind", "volgens mij" .... maar veel vaker
worden dingen stelliger gesteld: "het is" ..., "jij
bent" .... (negatief, kwetsend, kleinerend), "jij weet
niet..." (diskwalificerend). Volgens de boeddhisten is
dit niet goed, omdat we nooit het hele verhaal kennen.
'Door niet te oordelen schep je stilte in je geest'. Wij
mensen oordelen over alles wat we zien, op die manier
vormen we onze mening over de wereld en bepalen we onze
identiteit.
Mensen vinden het erg belangrijk dat ze een mening hebben.
Sommigen zijn zo vriendelijk die niet altijd te spuien, maar
een mening vormen, hebben en uiten wordt in onze nederlandse
cultuur heel belangrijk gevonden. Bijna een rechtvaardiging
voor je identiteit: je bent pas iemand als je een mening
hebt. Een wetmatigheid lijkt te zijn, hoe onbelangrijker
onzekerder en weinig invloedrijker, hoe vaker, scherper,
groter, negatiever en luider de mening, en vice versa: hoe
belangrijker en volwassener de persoon, hoe minder vaak een
mening, zachtere en vriendelijkere mening.
Toch is het goed om eens na te gaan of je terecht oordeelt
over een persoon. Ken je het hele verhaal? Is je oordeel
gebaseerd op waarheid of op aannames? Iemand die
voorzichtiger is met zijn oordeel ontwikkelt een zachtere
persoonlijkheid en straalt meer respect uit naar anderen.
Want, als de oordelen zijn verdwenen blijft er liefde over,
aldus Byron Katie, een schrijfster die zich heeft toegelegd
op dit onderwerp.
Met deze inleiding begonnen we de avond, waarna we de
talking stick rond lieten gaan om eens te beluisteren wat
dit teweegbracht bij de deelnemers. Het bleek dat de
deelnemers vanuit ervaring, normen en waarden veel gedachtes
in hun hoofd hadden bij het zien van andere mensen en
daardoor heel snel een oordeel klaar hebben over anderen.
Ondanks dat ze dit weten blijkt het toch lastig om zonder
oordeel naar iemand te kijken of luisteren. Na een tweetal
rondes waarbij de talking stick rond is gegaan, nemen we een
korte pauze en na de pauze doen we een korte meditatie om
even tot jezelf te komen. Dit wordt ook zo door deelnemers
ervaren. Vervolgens doen we nog een rondje met de talking
stick. Om vervolgens met het trekken van bewustwordingskaartjes
de avond op een leuke manier af te sluiten.
Op het einde doen we nog een rondje om te polsen hoe de
deelnemers het onderwerp ervaren hebben. Voor de
nieuwelingen was het toch wel verrassend wat zo'n avond met
hun doet en het thema was leuk om eens over te praten. Ze
hebben ook wel de indruk dat dit onderwerp vooral de dagen
na deze avond wat teweeg zal brengen. Het was ook een
onderwerp waarbij we snel geneigd zijn om vanuit ratio te
praten. Voor Mark en mij was dit ook een nieuwe ervaring,
omdat wij tot nu toe veelal onderwerpen, dialoogavonden
hebben gehad waarbij het gevoel van deelnemers werd
aangesproken. Praten vanuit je buikgevoel, hetgeen je hart
je ingeeft. Dit was echter een avond die deelnemers heel erg
tot denken aanzette en waarbij vanuit ratio men probeerde te
verklaren waarom men oordelen heeft. Ook nu bleek dus weer
eens overduidelijk dat elke avond anders is en tevens wat
het met je doet. Leuk om te ervaren!
Nog enkele reacties van deelnemers:
De dialoogavond was weer heel anders dan de andere 2 keer
dat ik erbij was, maar als ik eraan terug denk dan
overheerst toch weer het gevoel van op een heel relaxte
manier actief geweest te zijn. Het is leuk en interessant om
nieuwe mensen op deze manier te ontmoeten en een stukje te
kunnen delen. Ook dit keer waren er weer interessante mensen.
Ik kan deze keer niet zeggen dat het thema nog heel erg
heeft nagewerkt de dagen erna. Dat was met de thema-avond
Knuffelen wel anders. Dat werkt nu nog steeds na en zal niet
meer verdwijnen denk ik. Maar toch werkt de avond zelf nog
wel na. Ik blijf het een beetje “onderhoud voor de ziel”
vinden, zoals sport onderhoud voor je lichaam is. Een beetje
lichter en ook wat bewuster voel ik me de dagen erna. En ik
hou van complimentjes geven en zeg zodoende: ik vind echt
dat Mark en jij voor een heel welkom en open sfeertje zorgen,
lekker is dat!
Bedankt voor het gezellige avondje en zeker tot een volgende
keer.
Dialoogavond
18-06-2009
Met gezelschap van 10 mensen starten we in onze talking
circle, waarbij we puur intuïtief als onderwerp "De kunst
van knuffelen" hebben gekozen.
"Analyseren gebeurt vanuit de gedachten, knuffelen vanuit
het hart. De gedachten zijn de oorzaak van alle ziektes, en
het hart is de bron van alle genezing.
Men heeft het nodig om nodig te zijn. Dit is één van de
fundamentele behoeften van de mens. Als niemand je nodig
heeft, begin je te sterven. Als je niet het gevoel hebt
belangrijk te zijn voor iemand anders, op z’n minst voor één
iemand dan wordt je hele leven onbelangrijk. Daarom is
liefde de beste therapie die er is.
De wereld heeft therapie nodig, omdat ze de liefde mist. In
een liefdevolle wereld zal totaal geen therapie nodig zijn;
liefde is genoeg, meer dan genoeg. Knuffelen is alleen een
gebaar van liefde, warmte en genegenheid. Het gevoel van
warmte van de andere persoon zal veel ziektes in je doen
smelten, smelten zoals ijs, koud ego. Het maakt je weer
kind.
Zoals het lichaam eten nodig heeft, heeft de ziel liefde
nodig. Je kunt een kind alle fysieke dingen geven, maar als
de knuffel ontbreekt, zal het kind nooit tot een compleet
mens opgroeien. Het kind zal zich diep van binnen ongelukkig,
onbelangrijk, afgewezen en genegeerd voelen."
Hierboven een deel van de tekst weergegeven waarmee Mark
geprobeerd heeft duidelijk te maken dat knuffelen een
vereiste is voor een mooi leven. Het onderwerp lijkt soms
bijna in de taboesfeer te hangen en voor veel mensen (lees
volwassenen) en zo ook de deelnemers van deze avond voelt
het knuffelen als onwennig en komt het buiten hun
comfortzone. Echter als je ze meerdere keren een knuffel
laat geven aan een willekeurig iemand, zal de conclusie
altijd zijn dat het toch wel goed voelt. Na een 1e ronde met
de talking stick om te praten over wat knuffelen en het
krijgen en geven van warmte met je doet, zijn we
daadwerkelijk eenieder van de groep gaan knuffelen. Voor de
een voelt het vertrouwt en voor de ander nog heel erg
onwennig. Leuke ervaring!
Na een tweede ronde met de talking stick waarbij wederom
over eigen gevoelens werd gesproken, hebben we een korte
pauze ingelast. Daarna heerlijk ontspannen middels een
meditatie en tot slot inzichtkaartjes getrokken. Iedere keer
valt weer op dat veel deelnemers een kaartje trekken die
volledig bij die persoon past en sterker nog vaak terugpakt
op hetgeen door hem/haar die avond is verteld. Zo was een
dame aan het vertellen over dat ze bezig was meer naar haar
eigen ik te luisteren en sterker voor haarzelf op te komen.
Juist deze dame trekt een kaartje waarbij de boodschap is
dat ze meer op zichzelf moet vertrouwen. Met de uitleg dat
zij de enige is die het juist aanvoelt.
Op het einde vraagt Mark of eenieder in één woord wil
aangeven wat de avond met hem/haar deed. Hierop kwamen
woorden als verhelderend, inspirerend, warmte, thuiskomen,
super naar voren. Leuk was om te horen dat één van de
deelnemers aangaf dat als hij geweten had dat het over
knuffelen ging, hij niet was gekomen. Maar nu hij de avond
mee ervaren had, dit voor geen goud had willen missen.
Na het slotrondje gemaakt te hebben zag je blije gezichten
en deelnemers die elkaar uit eigen beweging gingen huggen.
De onwennigheid was bij de meeste weggevloeid. Deelnemers
gaven ook aan dat ze de verbondenheid voelde, terwijl ze
zich anderzijds (vanuit ratio) realiseerde dat de mensen uit
de groep in principe vreemden van elkaar zijn.
Reacties van deelnemers:
- Vanavond heleboel eye-openers gekregen en wil er vooral
iets mee gaan doen. Ga het in mijn dagelijkse leven
gewoonweg doen.
- Ik ga nu zeker mijn vader knuffelen!
- Het was een mooie avond! Ik voel me heel goed nu (licht en
vrolijk), thanks...! We gaan zeker nog een keertje terug
komen! Het is echt super wat jij en Mark doen... Ben maar
trots op jezelf dat jullie zoiets door kunnen geven!
- Wat een mooie belevenis! Hoe bijzonder is het om op zo'n
avond antwoorden en bevestigingen te krijgen van gedachten
en gevoelens die je bezighouden. Zo blijkt maar eens te meer
dat ik inderdaad boven op de drempel sta en me met de flow
moet laten meegaan. Kortom vertrouwen op mijn gevoel en
gewoon doen.
Op deze donderdagavond hadden we als thema: Goede voornemens.
Bijna iedereen heeft ze rond de jaarwisseling: goede
voornemens. We willen in het nieuwe jaar een paar kilo
afvallen, minder drinken, meer bewegen, een andere baan
zoeken, geduldiger voor onze kinderen zijn, liever voor onze
partner, vaker 'nee' zeggen tegen onze baas of stoppen met
roken. Toch blijkt uit onderzoek dat na een half jaar meer
dan de helft van de mensen teruggevallen is in het oude
gedrag. Slechts een op de vijf houdt zich na 2 jaar nog aan
mooie plannen. Gewoonten zijn niet zo gemakkelijk af te
leren. Dat is keihard werken. Een vraag in deze context is
waarom wij een mijlpaal als Oud en Nieuw nodig hebben om een
goed voornemen te beginnen? Met deze gespreksstof in
gedachte een ervaring van een van de deelnemers.
Na er al veel over gehoord en gelezen te hebben ging ik op
11 december voor het eerst naar de dialoogavond. Facilitator
Mark begon de avond door een uitleg te geven, voornamelijk
aan mij omdat ik enige “nieuwkomer” was. Door de warme
welkomst van Mark voelde ik meteen welkom en was ik benieuwd
naar wat ik die avond zou ervaren. Het thema van de avond
was “ goede voornemens” . Daarnaast hebben het o.a. ook
gehad over dingen die we juist niet in 2009 wilden doen, (on)voorwaardelijke
liefde en teleurgesteld zijn in jezelf. We waren met een
klein groepje mensen. Dit vond ik wel prettig omdat je dan
meer over iemand te weten komt. Het speciale vond ik dat we
volgens mij allemaal totaal verschillende levens hebben,
maar ondanks dat goed naar elkaar luisterden. Je kent elkaar
niet, maar door de prettige sfeer die er heerst had ik er
geen problemen mee persoonlijke dingen te vertellen. De “
talking stick” bracht een bepaalde rust omdat je daardoor
zeker wist dat je kon praten zonder in de rede gevallen te
worden. Dit was ook wel eens moeilijk omdat ik geneigd ben
iemand tussen door iets te vragen of aan te vullen. Mark
heeft ook nog een verhaal voorgelezen, daarop konden we
allemaal reageren. Ook hebben we samen gemediteerd. Met dit
laatste had ik zelf wel moeite. Als ik veel bij mijn
ademhaling nadenk weet ik spontaan niet meer hoe het moet.
Dit is denk ik een kwestie van blijven proberen. We hebben
ook nog 2x kaartjes getrokken. Toeval bestaat niet, want het
bleek dat de meeste van ons erg toepasselijke kaarten
trokken. Hierdoor werd ik geconfronteerd met bepaalde
eigenschappen van mezelf. Ik trok bvb een kaartje
met dominant zijn erop. Ik ben, ook na de avond, meer over
mezelf na gaan denken.
Kortom een hele bijzondere avond. Vooral bijzonder dat er
naar je geluisterd wordt, zonder dat er een oordeel gegeven
wordt.Wat ik ook apart vond was dat de stiltes die tijdens
de avond vielen geen ongemakkelijker stiltes waren maar een
moment van “ bezinning”. Waarbij degene die aan het woord
was rustig naar woorden kon zoeken. De tijd ging erg snel.
Voor ik het wist was het tegen 23.00 uur en ging ik met een
mooie ervaring rijker, en meer zelfkennis, naar huis.
Dialoogavond 20-11-2008
Op deze donderdagavond hadden we als thema comfortzone.
Comfortzone is de zone waar jij je comfortabel en op je gemakt
voelt. De mensen weten wat ze aan jou hebben en jij weet wat je
aan hun hebt. De rollen zijn verdeeld, iedereen weet waar hij
aan toe is. Probleem hierbij is alleen dat je niet verder komt.
Jij doet wat je altijd al deed en dit doe je met dezelfde mensen
waar je het altijd mee deed. Je bent het sociale equivalent
geworden van een zitzak. Je eet dezelfde chips, op dezelfde bank
terwijl je naar hetzelfde tv programma kijkt. Heel comfortabel,
maar je komt geen snars verder. Heel veilig, maar ook saai. Je
zit in een routine, die zich keer op keer afdraait, waar je de
uitkomst al van weet. Vreselijk saai, volledig on-inspirerend,
eigenlijk deprimerend te noemen. Dit is niet wat jij wilt. Jij
zou niet bij deze dialoogavond zijn als je niet continu wilt
blijven groeien en je grenzen verleggen. Jij wilt voelen dat je
leeft, het leven vol tegemoet treden. Niet in vastgesleten
patronen je leven op automatische piloot afdraaien. Daarom ben
je waarschijnlijk hier.
Op deze manier hebben we dit onderwerp kort gezegd gebracht.
Iedereen had mooie voorbeelden hoe hij/zij in zijn comfortzone
zat en soms de grenzen hiervan opzocht. Een dame werd in het
dagelijks leven regelmatig met grenzen van haar comfortzone
geconfronteerd. Wat haar daarbij helpt is de metafoor dat zij de
hemel was en de moeilijkheden of grenzen van haar comfortzone
als wolkjes zag. Zodra ze zich dit visualiseerde kon ze heel de
wereld weer aan. De wolkjes zouden vroeg of laat toch wel weer
weg wegdrijven. Andere deelnemer gaf aan dat ze lange tijd bezig
is geweest om de veiligheid, maar ook rust in zichzelf te zoeken.
Als je die vind heb je namelijk pas een comfortzone waar jij je
comfortabel bij voelt. Het uit haar comfortzone treden was niet
zo’n probleem, maar meer het in een comfortzone je gemakkelijk
voelen i.p.v. telkens onrust ervaren. Mooie benadering van je
comfortzone, want dit is niet zo zeer de grenzen opzoeken om je
comfortzone te overstijgen. Maar meer je veilig en rustig voelen
binnen je ogenschijnlijke comfortzone. Weer een andere deelnemer
gaf aan dat een droomvakantie uiteindelijk uitliep op een drama,
vanwege het feit dat heimwee en zich niet comfortabel voelen in
de vreemde omgeving haar tot wanhoop dreven. Ook kwam bij
diverse deelnemers naar bov en dat ze zich niet comfortabel
voelen in een lift. Door nu toch nog in een lift te gaan hadden
ze hun comfortzone uitgebreid. Diverse deelnemers waren voor de
eerste keer aanwezig bij de dialoogavond. Iedere keer weer mooi
om te zien voor ons als facilitators dat deze mensen heel
onwennig binnenkomen, maar met een goed gevoel n aar buiten gaan.
Met betrekking tot het thema van de avond kun je zeggen dat zij
zich door deel te nemen buiten hun comfortzone begaven, wat op
zich te waarderen is. Naast het feit dat deze eerste deelnemers
keer op keer uitspreken dat zij de avond als prettig ervaren,
geeft het hun inzichten en beginnen bepaalde zaken uit heden of
verleden bij hun op te borrelen. Hierdoor maken ze vaak
onbewust een verdieping bij zichzelf, wat een mooi kadootje is
wat ze op zo'n avond meekrijgen. Naast dit doet het proces, wat
wij op gang brengen op onze avond, haar werk na onze avond.
Deelnemers gaan dan aan hun veranderingsproces werken, waardoor
ze groeien in hun ontwikkeling als mens.
Na een paar rondes in de talking circle hebben we na de pauze
een meditatie gedaan om deelnemers rust te geven en te laten
ervaren wat stilte met hun doet. Tot slot zijn we geëindigd met
het trekken van een tweetal kaartjes. Deze kaartjes bevatten
eigenschappen die op jou betrekking hebben. Ik trok een kaartje
met mijn positieve eigenschappen Rust en Stilte, wat ik
inderdaad van nature ben. Op het andere kaartje staan de
eigenschappen waar je aan kunt werken. Deze bevatten bij mij de
woorden Onverantwoordelijk en Roekeloos. Afgelopen jaar als
vrijgezel kun je bij mij omschrijven met deze woorden. Ook als
je kijkt naar wat andere deelnemers aan treffende woorden voor
zichzelf trokken middels het kaartje kun je je de vraag stellen:
is het toeval of bestaat dit juist niet?
Reacties van deelnemers:
Ik vond de dialoogavond wederom erg waardevol, omdat dit voor
mij de enige manier is dat ik in alle rust zaken op me laat
inwerken. Inzichten meekrijg van anderen en dit soort momenten
zich in dagelijks leven niet echt voor doen. Los hiervan is het
altijd weer leuk om deel te nemen en verrassend hoe de avond
verloopt.
Bedankt voor de zinvolle avond gisteren. Ik ben heel blij
met de directe reacties die ik kreeg. Dat had ik niet
verwacht. Dus dat napraten was voor mij heel waardevol.
Leuke mensen kunnen ontmoeten en fijn was dat ze meteen zo
open reageren en zo betrokken met me zijn.
Dialoogavond
18-10-2007
Op deze donderdagavond hadden we
als thema luisteren. Ik kan wel zeggen dat dit de deelnemers
behoorlijk raakt en hun flink aan het denken heeft gezet.
Wat is luisteren voor jou? Wachten tot iemand stopt met
praten, zodat jij je verhaal kwijt kunt. Het je eigen mening,
vooroordeel geven of is luisteren het daadwerklijk in iemand
anders te verplaatsen, waarbij je niet met zgn wijze raad
komt, waar persoon in kwestie niet op zit te wachten. Maar
enkel het verhaal aanhoort van de ander en als deze concreet
om advies vraagt pas iets zegt.
Dit is in het kort geschetst hoe we dit interessante
onderwerp op deze avond gebracht hebben. Mooi was te horen
dat een personeelsadviseur tot het besef kwam dat hij eens
minder advies moest geven en wat meer moest luisteren in
zijn job. Hij had lang met de gedachte rondgelopen dat hij
juist advies moest geven als adviseur, maar kwam laatste
tijd steeds meer achter dat luisteren oftewel de ander zijn/haar
verhaal laten doen zeker zo belangrijk is. Ook in zijn
relatie moest hij wat vaker beter luisteren gaf hij oprecht
aan, dat zou een hoop ergernis schelen.
Verder kom ik elke keer weer achter dat het best lastig is
weer te geven wat zo'n avond met mensen doet. Het heeft toch
ook met gevoel te maken op zo'n avond en dat is altijd
lastig weg te schrijven zonder een oeverloos verhaal van te
maken. De deelnemers waren allemaal voor de eerste keer
aanwezig bij de dialoogavond. Ze ervaarde het allen als iets
bijzonders en het zette ze op die avond al heel erg tot
denken aan.Het vrijelijk kunnen uitspreken op de avond werd
weer eens als zeer prettig ervaren. Deelnemers zijn iedere
keer weer verrast dat dit zo fijn is en zoveel rust geeft.
Ook gaan deze nieuwe deelnemers daardoor weer diep bij
zichzelf van binnen, waardoor het voor deelnemers ( maar ook
voor mij als facilitator) telkens weer een kadootje is wat
ze op zo'n avond meekrijgen. Naast dit doet het proces, wat
wij op gang brengen op onze avond, haar werk na onze avond.
Deelnemers gaan dan aan hun veranderingsproces werken,
waardoor ze groeien in hun ontwikkeling als mens. Deze
persoonlijke groei gaat ogenschijnlijk ongemerkt, maar is
een kadootje wat ik iedereen kan aanbevelen.
Op het einde van de
avond, na diverse talking circles gedaan te hebben, hebben
we nog een inzichtkaart getrokken die zou gelden voor de
dagen na de avond. Ik trok een kaart met als titel: Liefde
voor jezelf, waarin verder stond dat ik mezelf wat meer rust
moest gunnen en van mezelf moest houden door diverse
positieve dingen over mezelf op te schrijven. Ik mocht
rustig zeggen dat ik er goed uitzag, veel werk kan verzetten
, een krachtige persoonlijkheid ben en zo nog wat
complimenteuze zaken die ik mezelf zou mogen vertellen.
Ik had die avond (facilitators doen nl zelf ook gewoon mee)
heel veel gesproken over het feit dat ik veel te veel deed
en wel gelukkig was, maar daarin doorsloeg. Wilde wat rust
voor mezelf en moet meer NEE verkopen, ondanks dat ik bijna
alle activiteiten leuk vind. Beter 5 dingen goed doen en
veel plezier aan hebben. Als 20 dingen doen en ook hieraan
plezier hebben. Maar waarschijnlijk niet echt intens ervan
kunnen genieten, omdat je alweer 5 activiteiten verder bent.
Trek ik een kaart die daar helemaal op aan sluit. Ook de
andere deelnemers schrokken van de getrokken kaarten.
Verbazingwekkend hoe typerend dat die bij eenieder paste. De
vraag duikt hier op of toeval bestaat of juist niet ?
Reactie van één van de deelnemers:
Ik vond de dialoog
van gisteren erg waardevol, vooral het luisteren, want dat
doe je tegenwoordig niet zo snel meer (ik althans). En in
tegenstelling tot ik vaak denk, ik wil er snelheid in
brengen: snel afkappen, gauw een advies, om er achteraf
achter te komen dat die snelheid mij geen rust geeft, maar
juist onrust, je blijft malen. En ik was gisteren na al dat
luisteren, erg rustig, kon trouwens ook heel makkelijk
inslapen.
Dialoogavond 22-03-2007
Deze avond
gaan we volgens Mark een unieke ervaring meemaken. Deze keer
geen onderwerp als intro maar een klankschalenmeditatie
alvorens we beginnen met de talking-circle.
Mark gaat eerst bij alle deelnemers de klankschalen dichtbij
houden, zodat je de trillingen van de klankschaal door je
lichaam voelt. Vervolgens gaat hij een verhaal voorlezen en
tegelijkertijd op de klankschalen slaan. Dit alles ondergaan
we met onze ogen gesloten en we horen en voelen daardoor de
trillingen nog heviger. Het verhaal zet je tot denken aan en
brengt emoties los bij sommige deelnemers. Bij mijzelf gaan
veel emoties door mijn hoofd die op relationeel vlak liggen
en mij weer terug op aarde zetten.
Na deze
unieke en toch ook zeker rustgevende ervaring starten we met
de talking circle. Zoals altijd heeft iedere deelnemer
genoeg gespreksstof en ieder draagt nieuwe onderwerpen aan
die hem/haar bezighouden. Heel mooi om te horen en wat mij
telkens weer beroerd is het feit dat deelnemers zaken
vertellen over hun leven, waarbij ze zelf het antwoord of de
weg naar een oplossing al aandragen. Dit leid bij de
deelnemers tot tevredenheid, omdat ze voor zichzelf een weg
bepalen. Hieronder een mooi voorbeeld van een deelnemer die
op haar weblog op een leuke wijze verteld wat ik bedoel te
zeggen.
Verhaal
weblog: Ren je rot
Marja heeft het druk, heel druk, té druk! En wat kan ik er
aan doen? Nou, dat weet ik dus nog niet precies. Het is wel
zo dat er nu even een heleboel dingen tegelijk spelen, die (als
het goed is) straks weer wegvallen. Maar op dit moment heb
ik echt het gevoel in een niet-te-stoppen-TGV-trein te
zitten, die à zo’n 200 km/u maar doorraast en ik heb geen
tijd om uit te stappen….dus ik ga maar gewoon mee door naar
het volgende station. Ken je dat? Hopelijk niet voor je,
want ik kan je vertellen…..het is niet leuk. En de enige die
er iets aan kan veranderen ben ikzelf. Het was dus weer
hoogtijd voor een avondje dialoog…..met mezelf. En gelukkig
was er gisteravond weer zoiets georganiseerd. Even pas op de
plaats en even een soort van analyse met jezelf. (voor
geïnteresseerden klik es op Dialoog die is toegevoegd bij
‘links’) Gisteren werd me weer heel duidelijk dat ik op
mezelf moet passen en beter moet nadenken over hoe ik m’n
leventje/tijd indeel. Iets vaker voor mezelf kiezen ipv de
rest, is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan. Ik ben nu
éénmaal zo’n regelmens, zo’n zorgmiep, zo’n “oh-kom-maar-ik-doe-het-wel-even”-type.
En hoe verander je dat? Da’s verdomd moeilijk……maar ik kan
ook niet langer in die TGV blijven zitten. Er moet dus iets
veranderen……en laat ik nou vanochtend als eerste een mailtje
van vriendin Mar10e lezen, waarin ze het idee oppert om weer
eens een “verwen-mama-dag” in te plannen!!! Ik zeg……YES YES
YES YES……ook een soort van ‘ren-je-rot’ maar dan naar de
massage-tafels.
Dialoogavond 16-11-2006
We zijn de
avond begonnen met 7 mensen en we zijn gestart in één
cirkel, waarbij Mark een verhaal deed of je een trekker
(backpacker die weinig meeneemt) of een reiziger (luxe
toerist die alles in zijn koffer duwt, bang dat hij/zij
is iets vergeten te zijn) bent. Na circa 25 minuten
inleiding hebben we 5 minuten stilte gehouden met de
ogen gesloten, met op de achtergrond golven van de zee
en piepen van dolfijnen. Tijdens deze stilte kun je de
drukte van de dag wegpoetsen en even tot rust komen.
Daarna heb ik de dialoogregels uitgelegd en zijn we van
start gegaan. Tijdens de dialoog komen hele verrassende
dingen naar boven bij de mensen.
Mark en
ik kregen ook een geweldig compliment van een deelnemer
die zei dat ze door onze dialoogavonden 180 graden
anders in het leven was komen te staan en wel ten
positieve en daar was ze ons heel dankbaar voor. Mooi om
te horen en daarmee wetende dat je met dit werk andere
mensen op weg helpt in hun reis door het leven!
Iemand
anders was er voor de eerste keer en wist niet wat ze
moest vertellen, zei ze. Je kon de 'pijn'
en het graag van zich af willen praten van haar gezicht
aflezen, maar ze was er nog niet klaar voor. Naarmate de
avond vorderde kreeg ze het steeds slechter en toen Mark
een gedicht voorlas, brak ze. Ze kon het niet opbrengen
haar verhaal te doen, maar in onze ogen is de eerste
stap voor haarzelf gezet. Leuk maar ook wonderbaarlijk
is dat de deelnemers het allemaal zelf op zo'n avond
doen door zaken uit te spreken en dat andere mensen
luisteren zonder te onderbreken.
Na de
pauze hebben we nog een stilte genomen van 10 minuten met
hele rustige achtergrondmuziek, waarbij eenieder zijn/haar
gedachten de vrije loop kan laten gaan. Dit geeft een
ontspannen gevoel na afloop. Na de stiltepauze hebben we
nog een korte ronde gedaan, waarbij mensen een korte
boodschap konden meegeven. Tot slot hebben we nog even
lekker gedanst op muziek, om even te ontspannen.
Vervolgens ging iedereen met een goed gevoel uit de zaal
en gaf te kennen blij te zijn dat ze geweest waren. Mooi
om te horen, omdat vooraf twee deelnemers al stonden van
dat ze zo moe waren. Toen nog even een borrel drinken
met elkaar en vervolgens een knuffel, waarna we
afspraken om elkaar 13 december weer te zien.
Zowel ik als Mark en de deelnemers konden constateren
dat we ontzettend veel energie hadden gekregen van de
avond en de mooie momenten die we met elkaar hadden.
Dialoogavond
05-01-2006
Wat leuk om te
horen van je ervaringen. En extra leuk als dat onverwachts op je
pad komt. Verder vond ik het ontzettend mooi omschreven door jou
waar het om gaat bij dialoog.
Wat mij het meest is bijgebleven is dat
het vooral gaat om luisteren en met de
talking stick
vanuit jezelf spreken, met respect in een veilige en
vertrouwelijke setting. Verder dat, of je nou veel traumadingen
hebt meegemaakt die verwerkt moeten worden, of je loopt ‘gewoon’
rond met levensvragen die wij onszelf allemaal ergens wel
stellen, voor iedereen gaat het basic om dezelfde universele
dingen: waarden als liefde, respect, eerlijkheid, begrepen
willen voelen, en vooral ook het ‘uit je (rationele) hoofd’ en
‘in je hart’ komen, om de balans mentaal (brein), fysiek, hart
en ziel te vinden.
Wij geven nu
trainingen en mensen die daar nieuwsgierig naar zijn vertel ik
nagenoeg hetzelfde als wat jij hierboven hebt beschreven.
21 december hebben
we de 1e training gegeven voor 5 mensen en 18 januari doen we de
volgende. Als je zin hebt mag je uiteraard gerust een keer
langskomen.
Hoe is het gegaan
de 21e? Mark, Nathalie en ik hebben met drieën de avond verzorgd
en de wisselwerking ging heel natuurlijk, waarbij we begonnen
zijn met een inleiding hoe wij hiertoe gekomen zijn en wat we
willen uitdragen( start was om 20.00). Tijdens deze inleiding
circa 20 minuutjes hebben even tussendoor de massage op de rug
gedaan, zodat mensen voelen wat verbinding is.
Vervolgens zijn we
na half uurtje begonnen met één cirkel gezien de geringe omvang
( we wilde aanvankelijk opsplitsen). Voor aanvang heb ik
iedereen elkaar de hand laten geven in de cirkel en even de ogen
laten sluiten om weer die verbinding en vertrouwen te creëren.
Daarna zijn we zelf afgetrapt en waren de deelnemers ( ondanks
de huivering en spanning) toch heel open de eerste ronde. Toen
hebben we meteen een tweede ronde achter aan gedaan tot circa
22.00. Korte pauze en na de pauze heb ik een gedicht voorgelezen
van Marieke de Vrij ( titel: aan wie dan wel ). Vervolgens korte
ronde waarin men dingen kwijt kon en meteen mocht vertellen wat
ze ervaren hadden. Dat was heel erg positief. Een dame gaf aan
dat ze voor haar gevoel 10 keer opener was geweest als ze bij
aanvang dacht te zijn. Ze gaf aan dat de sfeer van vertrouwen
die er heerst in combinatie met echt luisteren van de overigen
haar zover had gebracht dat ze heel open werd voor haar doen.
Dat gold evengoed voor de anderen.
Verder hoorden we
dat een man een nacht niet had kunnen slapen, zoveel had het
teweeg gebracht. De vrouw van een andere deelnemer gaf aan dat
ze graag weer € 7.50 wilde betalen want ze had een “nieuwe” man
thuisgekregen. Voor jouw beeldvorming het thema van de avond
was min of meer knuffelen geworden, doordat een man daar heel
erg diep op in ging en de rest van de groep met eigen ervaringen
kwam en vooral ook het gemis in het dagelijkse leven hiervan.
Kortom het heeft
de deelnemers heel erg tot denken aangezet en ze vonden het een
zeer leuke avond. We zijn geëindigd met een stevige hug, mede
omdat een dame dit in het dagelijkse leven niet durfde.
Uiteraard waren
wij door deze ervaring superenthousiast geworden voor volgende
sessie en we kijken met zijn drieën nu al uit naar de 18e. We
hebben het eerste halfjaar 2006 al maandelijks avonden
vastgelegd in onze agenda.
20-01-2006 twee
dagen na de 2e dialoogavond
Ilse
gaf op mijn werk gisteren aan dat ze het als heel
bijzonder ervaren had en de volgende keer, mits haar man thuis
is, zeker weer wil deelnemen. Had in haar omgeving ook nog wel
mensen die hiervoor in aanmerking kunnen komen. Alleen gaf ze
aan dat dit voor haar negatief kan werken, omdat ze dan mogelijk
niet meer "open" durft te zijn op onze dialoogavond.
Ze had ook een
tip: bij aanvang een korte meditatie of ademhalingsoefening te
doen om zo rust te creëren bij mensen. Zij gaf aan best wel
gespannen te zijn en toen jij vroeg om de ogen te sluiten voor
het verhaal wat je ging op lezen had ze het flink in haar
schouders (spannning). Voor haar zou het helpen als we een korte
ontspanningsoefening zouden doen. Hierdoor zou ze meer
innerlijke rust hebben. Moeten we eens over nadenken.
Piet
heb ik gisteravond gesproken en ook hij was nog steeds
enthousiast. Ik merk wel dat hij nog heel erg zoekende is wat
hij nu wel of niet mag zeggen in de talking circle. Gisteren
onder het lopen nog eens uitgelegd dat hij vrij is in wat hij
wil zeggen en wat niet, maar dat hij in principe geen oordeel
mag geven. Maar uiteraard wel zijn levenslessen op sommige
gebieden mag vertellen, waar andere baat bij zouden kunnen
hebben.
Nathalie,
complimenten voor je aanpak in je talking circle.
Volgens mij hebben
we een succesformule te pakken, wat ons en de deelnemers veel
energie oplevert. Alhoewel ik woensdagnacht niet goed geslapen
heb. De avond had toch behoorlijke impact op me gehad. Vooral
het verhaal van Mieke heeft me
aangegrepen. Ik heb hier een goede rol ingenomen door geen
advies neer te gaan leggen, maar een ervaring vanuit mijn nicht
te vertellen en haar in haar waarde laten. Het mooie was dat Mieke
in eerste instantie het verhaal niet durfde te vertellen, maar
bij een volgende ronde ze zich zo veilig voelde dat ze het toch
ging vertellen. Een mooier compliment kun je niet krijgen als
facilitator.
Wel constateer ik
voor mezelf dat ik als facilitator een zware rol had maar dit in
mijn ogen goed heb opgepakt en op de juiste wijze gereageerd
heb. Tevens heb ik op natuurlijke wijze gedurende de talking
circle de onderwerpen geswitched, zodat we ook zeker gelachen en
over leuke dingen in het leven gesproken hebben. Ik ben gaan
vertellen dat je ook van simpele zaken kunt genieten. En dat je
moet proberen in het NU te leven, waarbij ik heel goed besef en
ook uitgesproken heb dat dit niet altijd meevalt, omdat je
sommige ervaringen niet zomaar loslaat en meezeult in je leven.
Maar
je kunt desondanks toch genieten van de simpele dingen in het
leven bvb de vogeltjes die ’s morgens lekker fluiten, waardoor
je weer aan een mooie dag begint. Ook een verhaal verteld over
naar het bos gaan met de kinderen en naar gekleurde
paddestoelen op zoek gaan en ze vinden, zelfs mooiere dan je van
tevoren had gedacht.
Dialoogavond 22-12-2005
En de dialoogavond...
kunnen we er niet een knuffelavond van gaan maken?? Nee grapje
hoor. Het heeft me wel aan het denken gezet en ik moet eerlijk
zeggen dat ik niet zo goed heb geslapen. Toch nog nagedacht over
hetgeen gisteren is gebeurd. Ik vond het overigens een aparte
ervaring.
Over wat ik
gisteren zei over agenda punten, daar bedoelde ik mee
bijvoorbeeld dat jullie handvaten geven waarover wij het kunnen
gaan hebben, zoals jij al zei het praten over hobby's of over
politieke kwesties of iets dergelijks. De boventoon is dat er
heel veel over de relatiesfeer wordt gesproken met alle emoties
vandien. Begrijpelijk want dit is wat IK persoonlijk meemaak. En
je leert wat andere personen meemaken. In ieder geval wil ik
graag als ik niet bezet ben de volgende "sessie" meemaken. Ben
benieuwd waarover het dan gaat.
Reactie
Goed om te horen
dat het je tot denken heeft aangezet. We gaan vooralsnog geen
onderwerpen inzetten, maar laten aan de groep over wat men wil
bespreken. Eenieder is vrij om te praten waarover hij wil.
Ervaring leert dat dit toch heel verschillende gesprekken kunnen
zijn, die wel veelal op menselijk, relatieniveau, privé
en werk liggen. Maar mensen hebben bij eerdere training ook
verteld waar hun hart ligt ( hobby in dit geval).
Het staat jou ook
vrij om volgende keer over een hobby of onderwerp te vertellen
wat jou op dat moment bezighoudt, waar je hart ligt en waarom.
Als de groep dit interessant vindt dan gaan anderen daar vanzelf
op door als ze de stok krijgen.
Als blijkt na
enkele sessies dat veelal dezelfde mensen komen dan gaan we
onderwerpen inbrengen, maar wij vinden dat nog te vroeg en zoals
hierboven al aangegeven leert ervaring ons dat iedere
talkingcircle weer andere gespreksonderwerpen oplevert. Gisteren
begon Piet over knuffelen en ik nam het
over, maar ook anderen gingen daar op door.
Het gaat erom wat
jou bezighoudt en waar jou hart ligt of juist niet en wat voor
gedrag je dan vertoont. Je krijgt hierdoor meer inzicht in
jezelf en weet dan ook beter waarom je reageert zoals je
reageert in bepaalde situaties. Dit kan in beginsel heel
confronterend zijn voor jou, maar je zult uiteindelijk hierdoor
groeien in je eigen ontwikkeling.
Verder is het
empathisch luisteren heel belangrijk en dat is heel erg moeilijk,
omdat jij ( en anderen) heel snel je ideeën, adviezen en
vooroordelen aan de ander wilt opdringen. Echter een andere
persoon zit daar vaak helemaal niet op te wachten. Die wil zijn/haar
verhaal kwijt en heeft zelf vaak het antwoord al voorhanden,
maar vind het bovenal gewoon prettig om aangehoord te worden.
Hopelijk is het
duidelijk wat ik bedoel te zeggen en 18 januari ben je vrij om
te komen. Indien je komt wel graag een email sturen naar
dialooggroep voor aanmelding.
|
